Sneeuw

Dit weekend was het dan zover. Ik werd wakker en keek uit mijn raam en .. HET WAS WIT BUITEN. potverdikke had het nou gewoon gesneeuwd in Nederland? Ik vertrouwde mijn ogen niet helemaal en keek snel op mijn 'weerapp' naar de temperatuur. MIN ZES. Het is snertverrederrie MIN ZES in Nederland. Vervolgens hoor ik dus net dat het misschien MIN TIEN wordt. Hoewel ik het echt uber mooi vindt dat alles wit is buiten, vrees ik stiekem voor een nieuwe ijstijd. Want hoe moeten we in godsnaam min tien overleven in een land waar de treinen al niet rijden als er twee spatjes sneeuw op de rails liggen?! Ik druk mezelf licht uit als ik zegt dat ik me lichtelijk zorgen maak.

Sneeuw, iets waar waarschijnlijk alle nederlanders wel kleffe jeugdherinneringen aan hebben. Iglo's bouwen, sneeuwpoppen en sneeuwbalgevechten. Laten we het sleetje rijden vooral niet vergeten. Begrijp me niet verkeerd, sneeuw is prachtig. Het is werkelijk machtig mooi om een stuk te gaan wandelen met dit weer, alles is zo wit, zo mooi. Maar och, met alle bevroren plassen en dergelijke heb ik toch een iets minder goede verhouding. Vooral als ik denk hoe het eruit ziet als men zich begeeft over de bevroren oppervlakten. Werkelijk hilarisch, zeker als het dan nog tien seconden tussen het beginnen met vallen en het uiteindelijk de grond raken zit. Het mooiste is toch wel de schichtige blikken die mensen om zich heen werpen, in de hoop dat niemand hun grote faal momentje heeft gezien.

Tja misschien krijgen we nu dan de winter in januari/februari in plaats van in december? Het zal de opwarming van de aarde wel zijn hoor je de brainstormer alweer zeggen. Enorme discussies worden er elke weer gevoerd over het klimaat en hoe het veranderd. En ik, tja ik zit hier met m'n nuchtere boerenverstand mezelf af te vragen of het niet veel succesvoller zou zijn als al die mensen die discussiëren nou gewoon eens iets DOEN om zich in te zetten voor waar zij in geloven. Ik denk dat hun hele verhaal dan wat realistischer over zou komen en wat minder als een ver-van-mijn-bed-ik-ben-dan-toch-al-lang-dood-show.

Een ding kan ik je wel vertellen, als ik al die blije kinderen verwonderd in de sneeuw zie spelen verlang ik er zelf stiekem ook een beetje naar. Om gewoon kind te zijn en lekker in de sneeuw te spelen. Want hoewel ik graag van dit weer zou willen genieten zit ik net zoals ontelbaar veel studenten te stressen vanwege de tentamens die er weer aankomen. Ik zou dus eigenlijk moeten leren, maar wat doe ik. Tja, ik zit hier een beetje een verhaaltje te schrijven over de sneeuw. Want mijn concentratie is verdwenen als sneeuw voor de zon (ha ha ha).  Nou ik denk dat ik nu toch maar even weer op zoek ga naar mijn sneeuw want de tentamens zijn toch wel redelijk pittig deze keer. Ik denk dat daar ook nog wel een leuk klaagschriftje over volgt, maar wie weet. Misschien heb ik er wel zo weinig vertrouwen in dat ik gewoon in 't vliegtuig stap en mij naar warmere oorden ga begeven.

Toedelss en geniet allemaal lekker van het laatste beetje sneeuw (of niet als je moet leren voor je tentamens)

Even btw, mijn blogje zit nu al op meer dan 2000 view en daar ben ik stiekem toch heel blij mee. Enorm bedankt voor de leuke reacties allemaal!