Nu het zo'n vijf graden is buiten is het volgens mijn natuurlijke klok al winter.. Winter het seizoen met regen en hagel, de tijd van niet zulke charmante smakkerds maken vanwege gladde wegen, bevroren vingers en rode neusjes. De tijd waarin warme chocolademelk en belachelijk mutsen weer geaccepteerd worden. We zullen vast weer met z'n allen gaan zitten duimen voor een witte kerst, hoewel we stiekem wel beter weten. Vervolgens worden we allemaal teleurgesteld wanneer we een waardeloze witte drap in onze tuin zien liggen die volgens de weerman voldoet aan de eisen om 'sneeuw' genoemd te worden.
Ik ben van mening dat de winter geweldig en vreselijk tegelijk is. Ik geniet van de winter (echte winter met echte sneeuw), het is zo geweldig mooi. Zelfs mijn meest pessimistische kant durft amper te klagen wanneer ik dan om 7 uur op de fiets zit en alles nog stil is. Er heerst een bepaalde sereniteit waar ik simpelweg heel rustig en gelukkig van wordt. Als ik op de fiets zit naar het station en bijna geen levend wezen tegen kom dan geniet ik van de stilte. Ik geniet er ook van dat ik geen rekening hoef te houden met asociale automobilisten die niet snappen dat ik niks zie als ik mijn muts over m'n hoofd getrokken heb.
Vreselijk is de winter wanneer het regent, of erger nog hagelt. Op de fiets terug van stappen, je handschoenen kun je niet meer vinden en ja hoor, alsof het al niet koud genoeg is begint het te hagelen. Maar niet van die kleine, schattige hagelsteentjes, nee echt van die golfballen. Gelukkig is het nog niet zo ver, maar het zal binnenkort vast gaan vriezen.. En wat doen Nederlanders zodra het vriest? Schaatsen! Ja, dat ook maar ik doelde meer op wat anders.. Het massaal hopen op sneeuw en wanneer het dan zover is genieten we de eerste 2-3 dagen eindeloos. In elke voortuin doemen sneeuwpoppen op, iglo's en de sneeuw/ijsballen vliegen je om de oren. Na de geluksperiode vallen we echter terug in onze grootste hobby, klagen. 'Het is veel te glad op de weg', 'De pekel maakt m'n auto vies', Waarschijnlijk komt dit ook wel doordat de sneeuw er na een tijdje uit gaat zien als een bruine pap waarmee je écht geen sneeuwballen gevecht wilt houden..
Al met al verheug ik mij enorm op de glühwein, oliebollen en warme chocolademelk die mij te wachten staan. Ook al betekend het dat mijn handschoenen praktisch deel van mijn lichaam zullen worden en mijn gloeiend rode neus en oren zullen voorkomen dat ik leuk op een foto sta.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten